Er zijn geen worden voor
wanneer de klant mij belt,
de vraag beantwoordt,
nadat ik deze heb gesteld,
“wat maakt jou blij?”
en hij zegt...
  “jij!”

spelend kind
grootmoeder geniet
hij maakt muziek
zij iets moois
het gras groeit
de vlinder danst
de druppel glanst
de morgen zon
het maakt mij
zo eenvoudig blij

iets kleins en zo weer weg
in een hand omdraai
heb ik de kruimeldief
gezet op de kruimelvlaai.
Het was een onbewaakt moment
tussen de kwebbel door,
dat ik controle over koffie en gebak
onbedoeld, maar zeker verloor.
Iiieeep en weg was het weer
het kleine ongerief.
“Toch handig”, zeg ik altijd maar weer,
“zo' n kleine kruimeldief.”

Iedere dag begin ik met een lach en denk ik aan de dag. En als ik me aan het einde van die dag even omdraai, zie ik nog steeds die lach. Die lach neem ik mee in de dingen die ik doe en als ik dan aan het einde van de dag weer omkijk, ben ik nog steeds niet moe. Want wat ik die dag ontmoet in soms kleine en gelukkige momenten, is een andere lach en dat doet me altijd weer goed.

Wat jij zo jij maakt, is zo mooi en uniek, dat al zou alles om je heen veranderen, die essentie blijft identiek.
Jij met alle liefde waar een ieder van geniet, dat al zou alles bij jou veranderen, je in essentie geen verschil ziet.

Diep van binnen,
wachten woorden op zinnen.
Als ik mij dan bezin
en aan die woorden begin,
dan zit er altijd wat zinnigs in.

ik zie nu wat ik niet eerder zag
de ware aard van mijn zijn
waar het al die tijd verscholen lag
was het al die tijd al mijn
mijn lief heb ik gevonden
ik kan nu gewoon lief zijn.

Een thuis heb ik meer dan één.
In deze kun je niet echt wonen,
maar meer dan voorheen
kan ik er wel thuiskomen.

Het is mijn hart waar mijn vrienden zijn,
waar je warmte en compassie vindt.
Daar is geen mijn en dein.
Je bent er welkom, zoals iedere vrind.

Blijf er jezelf en geniet,
zo ben ik er ook nooit alleen.
Maak gebruik van de ruimte die het biedt,
dan ga ik er ook graag weer heen.

Ik heb een heel klein gaatje gedicht
Geen gat wat ik kon stoppen met hout of steen
Een gat wat ik zo aan kon raken
Nee, een gat waar alleen woorden in passen
Met een gedicht dat ik zo kon maken

Ik heb een heel klein gaatje gedicht
Met lieve woorden zo uit het hart
Die het gat steeds kleiner kunnen maken
Nee, niet door woorden in overvloed
Maar enkel woorden die me steeds weer raken
 
 Ik heb een heel klein gaatje gedicht
Met “bedankt” en “ik hou van jou”
Kleine woorden die me steeds weer raken
Nee, niet door woorden in overvloed
Maar door de mond die deze steeds weer maken